درحالي كه همه منتظر بالا گرفتن رويارويي ايران و امريكا تا حد يك برخورد نظامي بودند و در حالي كه دو طرف نيروهاي خود را به حال اماده باش درآورده بودند ناگهان همه چيز حالت ديگري به خود گرفت مقامات امريكايي بازي را عوض كردند . صحبت از راههاي ديپلماتيك وجه اصلي گفتمانشان شد و نرمشي خاص در رفتارشان پديد آمد .آنها سعي كردند افكار جهاني را كه نوعي حساسيت به مقوله ي جنگ دارد را به همراه خود كنند . اولين دستاورد ان هم اين شد كه ايران را وادار كنند كه به پشت ميز مذاكره با امريكا بنشيند و تابوي 28 ساله را بشكند هرچند مذاكره تنها درباره ي عراق باشد اما بايد گفت كه ماسك ضد امپرياليستي ديگر فرو افتاد. اين ژست ديپلماتيك جديد امريكا از طرفي ايران را از تبليغات ضد جنگ محروم و از طرف ديگر رقباي دموكرات را خلع سلاح مي كند. اما در عين اين ظاهر سازي معصومانه به تقويت نيروهاي خود در خليج فارس مي پردازد تا هم به ايران نشانهي عيني جدي بودن بدهد هم براي كشورهاي عربي قوت قلبي باشد. از سوي ديگر ايران را در آستانه سومين فطعنامه بر عليه اش قرار داده و توانسته نيروهاي بين المللي را به نفع سياستهاي خود بسيج كند . اما از آن طرف در ايران بعد از خاتمي نظام سناريوي جهش اتمي را به اجرا درآورد كه در آن درگيري نظامي نقش بزرگي بازي ميكرد . همگي آماده بودند . تركيب هيات دولت نوع تصميمات لابي اصولگرا در مجلس انتصاب نيروهاي امنيتي به مشاغل مهم مملكتي همگي خبر ازآمادگي براي مقاومت تا نقطهي غير فابل بازگشت مي داد. آنها ميانديشدند كه چه كسي حاضر است با كشوري كه نيروي اتمي دارد رو در رو شود . داشتن اين تكنولوژي به خودي خود انقدر مهلك و خطرناك هست كه احتياجي به بمب اتمي نيست كافي است يكي از استشهاديون مقدار بسيار اندكي از ايزوتوپهاي فعال با نيمه عمر بالا را در يكي از خيابانهاي شلوغ برلين پاريس نيويورك يا هر جاي ديگر قرار دهد تا هزاران نفر را آلوده كند. اما ماجرا اينگونه نشد با گذشت زمان ناكارامدي مجموعه ي جديدي حكومت بيشتر نمايان مي شود اعتراضهاي عمومي مردم از معلم گرفته تا كارگر تمام ايران را فراگرفته و مانند گذشته اعتراضات تنها در دانشگاهها خلاصه نمي شود . رفتار قهرآميز با لردهايي چون رفسنجاني و كروبي و … باعث شد كه انها نيز فاصله ي خود را از اين گروه حفظ كنند . در اين ميان حكومت راهي جز حركات پوپوليستي مانند طرح امنيت اجتماعي و … ندارد تا بتواند روحيه ي نيروهاي وفادار به خود را حفظ كند و نشان دهد كه هنوز در ايران چه كساني با چه عقايدي رييس هستند. اما ديگر كسي حاضر به شرط بندي روي اين اسب پير نيست مگر همان دايره ي كوچك خواص كه هر روز كوچكتر ميشوند.
می 18, 2007 در t 11:30 ق.ظ
چندان از سیاست سرر شته ندارم اما اینو میدونم که اتفاقات چند ماه اخیر در ایران و امریکا و اسراییل و تندروی ها و نرمش های غیر منتظره این گروه ها نقش مهمی در حوادث سالهای آینده خاورمیانه خواهد داشت.
می 18, 2007 در t 1:18 ب.ظ
جداً نمی دونم چی بگم. فقط این که احساس خوبی ندارم. چرا که تاریخ ثابت کرده حوادث بزرگ ریشه در اتفاقات کوچک و پیش پا افتاده دارند. من از آینده بیمناکم.